Seder Tehorot · Massechet Ohalot · Perek Yud-Alef · Mishná 7 de 9

O cachorro que comeu carne de cadáver

כֶּלֶב שֶׁאָכַל בְּשַׂר הַמֵּת
Mishná (ed. Torat Emet, domínio público) · tradução original PT-BR

A Mishná · הַמִּשְׁנָה

Um cachorro que comeu carne de cadáver e depois morreu, deitado sobre o umbral: quatro opiniões — Rabi Meir (espessura do pescoço), Rabi Yossei (localização exata da impureza), Rabi Eliezer (direção da boca) e Rabi Yehudá ben Beteira (impureza em qualquer caso) — sobre se ele traz a impureza para dentro de casa, e por quanto tempo a carne permanece contaminante em suas entranhas

Um cachorro que comeu carne de um morto, e o cachorro morreu e está deitado sobre o umbral: Rabi Meir diz, se em seu pescoço há uma abertura de um palmo, ele traz a impureza; e se não, ele não traz a impureza. Rabi Yossei diz, examina-se onde está a impureza: se está do lintel para dentro, a casa fica impura; se está do lintel para fora, a casa permanece pura. Rabi Eliezer diz, se sua boca está para dentro, a casa permanece pura; se sua boca está para fora, a casa fica impura, pois a impureza sai por sua parte traseira. Rabi Yehudá ben Beteira diz, de um modo ou de outro, a casa fica impura. Por quanto tempo ela permanece em suas entranhas? Três dias completos, de vinte e quatro horas. Em aves e peixes, o suficiente para cair no fogo e ser consumida — palavras de Rabi Shimon. Rabi Yehudá ben Beteira diz, em aves e peixes, vinte e quatro horas.

Esta longa mishná desloca a discussão da pessoa para o animal: um cachorro que comeu carne de um cadáver e, tendo já morrido, jaz sobre o umbral da porta, com seu pescoço voltado para dentro da casa. Diferentemente de um animal vivo — cuja impureza engolida não se transmite, pois está, por assim dizer, selada dentro de um ser vivo —, o cachorro morto pode trazer a impureza que ainda está em suas entranhas. Rabi Meir mede pela espessura do próprio pescoço do cão: se tem a largura de um palmo, ele forma um vão de tenda suficiente e traz a impureza; se não, não traz. Rabi Yossei, discordando dessa medida, examina apenas a localização exata da impureza dentro do corpo do animal: se ela está na parte que corresponde ao interior da casa, a casa fica impura, mesmo sem a largura de um palmo no pescoço, pois impureza oculta “penetra e sobe”. Rabi Eliezer decide pela direção da boca do cachorro: se aponta para dentro, a casa é pura, pois o alimento não costuma sair pela boca; se aponta para fora, a casa é impura, pois a impureza sai pelo outro extremo, que está voltado para dentro. E Rabi Yehudá ben Beteira rejeita essas distinções todas, declarando a casa impura em qualquer caso, pois a impureza sai tanto pela entrada quanto pela saída do corpo. A mishná fecha perguntando por quanto tempo a carne permanece capaz de contaminar dentro das entranhas: três dias completos no caso de um cachorro, pois seu alimento é escasso e sua digestão, lenta — e, segundo a disputa entre Rabi Shimon e Rabi Yehudá ben Beteira, o tempo que leva para cair no fogo e ser consumida, ou simplesmente vinte e quatro horas, no caso de aves e peixes.

כֶּלֶב שֶׁאָכַל בְּשַׂר הַמֵּת וּמֵת הַכֶּלֶב וּמֻטָּל עַל הָאַסְקֻפָּה, רַבִּי מֵאִיר אוֹמֵר, אִם יֵשׁ בְּצַוָּארוֹ פּוֹתֵחַ טֶפַח, מֵבִיא אֶת הַטֻּמְאָה. וְאִם לָאו, אֵינוֹ מֵבִיא אֶת הַטֻּמְאָה. רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר, רוֹאִין אֶת הַטֻּמְאָה, מִכְּנֶגֶד הַמַּשְׁקוֹף וְלִפְנִים, הַבַּיִת טָמֵא. מִכְּנֶגֶד הַמַּשְׁקוֹף וְלַחוּץ, הַבַּיִת טָהוֹר. רַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר, פִּיו לִפְנִים, הַבַּיִת טָהוֹר. פִּיו לַחוּץ, הַבַּיִת טָמֵא, שֶׁהַטֻּמְאָה יוֹצֵאת דֶּרֶךְ שׁוּלָיו. רַבִּי יְהוּדָה בֶן בְּתֵירָא אוֹמֵר, בֵּין כָּךְ וּבֵין כָּךְ, הַבַּיִת טָמֵא. כַּמָּה תִשְׁהֶה בְמֵעָיו. שְׁלשָׁה יָמִים מֵעֵת לְעֵת. בְּעוֹפוֹת וּבְדָגִים, כְּדֵי שֶׁתִּפֹּל לָאוּר וְתִשָּׂרֵף, דִּבְרֵי רַבִּי שִׁמְעוֹן. רַבִּי יְהוּדָה בֶן בְּתֵירָא אוֹמֵר, בְּעוֹפוֹת וּבְדָגִים, מֵעֵת לְעֵת:

Halachot · הֲלָכוֹת

Rambam · Perush HaMishná, Ohalot 11:7
לְשׁוֹן הַבָּרַיְיתָא כֶּלֶב שֶׁאָכַל בְּשַׂר הַמֵּת…

A formulação da baraita é: “um cachorro que comeu carne do morto e entrou na casa — a casa permanece pura”; e ele diz que, do mesmo modo, o que chegou ao seu corpo fica impuro, por causa de o cachorro ter morrido, estando essa coisa em suas entranhas. E quando dizem “deitado sobre o umbral”, é também para que parte dele esteja na casa.

E Rabi Yossei examina com precisão o lugar da impureza — isto é, o estômago do animal: se o lugar do estômago estava dentro da casa, então a casa fica impura pelo alcance da impureza. E isto que vês, que a impureza já chegou a eles pelo atraso da digestão da impureza no estômago do cachorro, talvez isso seja apenas quanto à carne do morto, e isso não se comprova.

E a lei segue Rabi Yossei; e a lei segue Rabi Yehudá ben Beteira, quando diz que, em aves e peixes, é de vinte e quatro horas.

Bartenura · Ohalot 11:7
וּמֵת הַכֶּלֶב. דְּאִלּוּ חַי אֲפִלּוּ כֻלּוֹ בַבַּיִת…

Sobre “e o cachorro morreu”: pois, se estivesse vivo, mesmo que estivesse inteiro dentro da casa, a casa permaneceria pura, pois impureza engolida por seres vivos não transmite impureza.

Sobre “deitado sobre o umbral”: e seu pescoço para dentro.

Sobre “se em seu pescoço há uma abertura de um palmo”: a largura do pescoço é de um palmo; e mede-se por meio de um fio que circunda o pescoço, pois tudo o que tem um palmo de largura tem três palmos de circunferência.

Sobre “traz a impureza”: pois o lado superior dele faz sombra sobre a impureza e a conduz até a casa.

Sobre “e se não”: quando não tem a abertura de um palmo.

Sobre “ele não traz a impureza”: pois, para trazer a impureza, é necessária uma abertura de um palmo.

Sobre “Rabi Yossei diz, examina-se a impureza”: examina-se no corpo do cachorro o lugar da impureza: se está do lintel para dentro, a casa fica impura, ainda que não haja no pescoço a largura de um palmo, pois impureza oculta penetra e sobe, e resulta que a casa deu sombra sobre a impureza. E a lei segue Rabi Yossei.

Sobre “sua boca para dentro”: e o orifício de sua cauda está fora.

Sobre “a casa permanece pura”: se a impureza está fora. Pois, por causa do arrastamento, não a declaramos impura, já que não é costume do alimento sair pela boca, mas sim pelo orifício do reto.

Sobre “sua boca para fora”: e sua parte traseira está para dentro.

Sobre “a casa fica impura”: pois por esse pequeno orifício ela estava destinada a sair.

Sobre “de um modo ou de outro”: seja sua boca para dentro seja para fora, seja a impureza do lintel para dentro seja para fora, seja que haja no pescoço um palmo seja que não haja, em qualquer caso a casa fica impura, pois a impureza sai tanto pelo caminho de sua entrada quanto pelo de sua saída.

Sobre “quanto tempo ela permanece”: a carne do morto.

Sobre “em suas entranhas”: nas entranhas do cachorro, antes que o cachorro morra; depois disso, não mais transmite impureza, pois é considerada como já digerida.

Sobre “três dias completos, de vinte e quatro horas”: desde a hora em que a comeu. Como dizemos em Shabat 155a: é revelado e sabido diante do Santo, bendito seja, que o alimento do cachorro é escasso; por isso ele retém sua comida dentro das entranhas por três dias.

Sobre “em aves e peixes”: se comeram carne do morto, o suficiente para que caia no fogo e seja consumida.

Sobre “Rabi Yehudá ben Beteira diz”: e a lei segue Rabi Yehudá ben Beteira.

Perush — os Mefarshim · הַמְּפָרְשִׁים

Massechet Ohalot não possui Guemará no Talmud Bavli — como a maior parte de Seder Tehorot (com exceção de Massechet Nidá), é um tratado de mishnayot puras, sem o debate amoraico que caracteriza a maioria dos demais tratados. Por isso, o comentário de Rashi é omitido nesta e em todas as demais mishnayot deste capítulo.