Seder Kodashim · Massechet Chulin · Perek Hei · Mishná 2 de 5

Os oito casos mistos de oto ve-et beno

חֻלִּין וְקָדָשִׁים בַּחוּץ, הָרִאשׁוֹן כָּשֵׁר וּפָטוּר
Mishná (ed. Torat Emet, domínio público) · tradução original PT-BR

A Mishná · הַמִּשְׁנָה

Esta mishná continua diretamente o catálogo iniciado em 5:1, agora cruzando os dois animais entre si — um não consagrado e outro consagrado — e variando também a ordem e o local do abate, para completar as oito combinações restantes da tabela de oto ve-et beno.

As oito combinações restantes

Não consagrado e consagrado, fora — o primeiro é apto e isento, e o segundo recebe as quarenta e é desqualificado. Consagrado e não consagrado, fora — o primeiro é passível de caret e desqualificado, e o segundo é apto, e ambos recebem as quarenta. Não consagrado e consagrado, dentro — ambos são desqualificados, e o segundo recebe as quarenta. Consagrado e não consagrado, dentro — o primeiro é apto e isento, e o segundo recebe as quarenta e é desqualificado. Não consagrados, fora e dentro — o primeiro é apto e isento, e o segundo recebe as quarenta e é desqualificado. Consagrados, fora e dentro — o primeiro é passível de caret, e ambos são desqualificados, e ambos recebem as quarenta. Não consagrados, dentro e fora — o primeiro é desqualificado e isento, e o segundo recebe as quarenta e é apto. Consagrados, dentro e fora — o primeiro é apto e isento, e o segundo recebe as quarenta e é desqualificado.

Onde a mishná anterior tratava dos quatro casos em que os dois animais compartilham o mesmo estatuto e o mesmo local, esta mishná percorre sistematicamente as combinações em que eles diferem — ora um é consagrado e o outro não, ora ambos compartilham o estatuto mas são abatidos em locais diferentes, um fora e outro dentro do pátio. Em cada caso, a ordem das palavras no hebraico indica qual animal foi abatido primeiro: quando se diz “não consagrado e consagrado, fora”, o primeiro abatido — não consagrado — é simplesmente apto para consumo e seu abatedor isento; mas o segundo, consagrado e abatido fora do pátio quando já deveria ter sido levado para dentro, soma a desqualificação com as chibatadas de oto ve-et beno. Quando a ordem se inverte — consagrado primeiro, não consagrado depois, ambos fora — o primeiro acarreta caret por ser abatido fora do pátio devido, e fica desqualificado; mas o segundo, sendo não consagrado, é perfeitamente apto para consumo, embora ambas as mortes rendam separadamente as chibatadas de oto ve-et beno e de abate fora. Os últimos quatro casos cruzam o mesmo estatuto com locais opostos: quando ambos são não consagrados, o primeiro abatido fora é apto e seu abatedor isento, mas o segundo, abatido dentro do pátio, soma a desqualificação de animal comum em área sagrada às chibatadas de oto ve-et beno; a mesma lógica, invertida quanto ao local — primeiro dentro, segundo fora —, produz o resultado espelhado, com o primeiro desqualificado, mas isento, e o segundo apto e sujeito apenas às chibatadas. Já para os pares de animais consagrados, abatidos em ordens opostas de dentro e fora, o resultado converge sempre para o mesmo padrão: quem abate fora do pátio devido é passível de caret, e ambos os corpos ficam desqualificados, com chibatadas para ambos os atos.

חֻלִּין וְקָדָשִׁים בַּחוּץ, הָרִאשׁוֹן כָּשֵׁר וּפָטוּר, וְהַשֵּׁנִי סוֹפֵג אֶת הָאַרְבָּעִים וּפָסוּל. קָדָשִׁים וְחֻלִּין בַּחוּץ, הָרִאשׁוֹן חַיָּב כָּרֵת וּפָסוּל, וְהַשֵּׁנִי כָּשֵׁר, וּשְׁנֵיהֶם סוֹפְגִין אֶת הָאַרְבָּעִים. חֻלִּין וְקָדָשִׁים בִּפְנִים, שְׁנֵיהֶם פְּסוּלִים, וְהַשֵּׁנִי סוֹפֵג אֶת הָאַרְבָּעִים. קָדָשִׁים וְחֻלִּין בִּפְנִים, הָרִאשׁוֹן כָּשֵׁר וּפָטוּר, וְהַשֵּׁנִי סוֹפֵג אֶת הָאַרְבָּעִים וּפָסוּל. חֻלִּין בַּחוּץ וּבִפְנִים, הָרִאשׁוֹן כָּשֵׁר וּפָטוּר, וְהַשֵּׁנִי סוֹפֵג אֶת הָאַרְבָּעִים וּפָסוּל. קָדָשִׁים בַּחוּץ וּבִפְנִים, הָרִאשׁוֹן חַיָּב כָּרֵת, וּשְׁנֵיהֶם פְּסוּלִים, וּשְׁנֵיהֶם סוֹפְגִים אֶת הָאַרְבָּעִים. חֻלִּין בִּפְנִים וּבַחוּץ, הָרִאשׁוֹן פָּסוּל וּפָטוּר, וְהַשֵּׁנִי סוֹפֵג אֶת הָאַרְבָּעִים וְכָשֵׁר. קָדָשִׁים בִּפְנִים וּבַחוּץ, הָרִאשׁוֹן כָּשֵׁר וּפָטוּר, וְהַשֵּׁנִי סוֹפֵג אֶת הָאַרְבָּעִים וּפָסוּל:

Halachot · הֲלָכוֹת

Rambam · Perush HaMishná, Chulin 5:2
חולין וקדשים בחוץ הראשון כשר ופטור והשני כו': רבי שמעון אינו חולק על מי ששחט פרה אדומה או עגלה ערופה שהוא חייב משום אותו ואת בנו הואיל ושחטן... והמעקר הוא שמעקר הסימנים ולא ישחטם שהוא כמו שהרג בחנק או בעריפה...

Rambam observa, a propósito dos princípios já expostos, que todos os oito casos desta mishná se resolvem pela aplicação combinada das quatro regras enunciadas na mishná anterior: o abate fora do pátio de um animal consagrado apto gera caret; o segundo animal consagrado, por estar sob impedimento de tempo incompleto, recebe apenas as chibatadas de oto ve-et beno; o animal comum abatido dentro do pátio fica proibido para consumo, mas sem pena de chibatadas por isso; e todo passível de caret recebe também chibatadas. A combinação sistemática desses quatro princípios, aplicados a cada ordem e cada par de locais, produz exatamente os oito resultados que a mishná enumera.

Bartenura · Chulin 5:2
חֻלִּין וְקָדָשִׁים בַּחוּץ. דַּוְקָא נָקַט הָרִאשׁוֹן חֻלִּין וְהַשֵּׁנִי קָדָשִׁים. וְכֵן כָּל הַשְּׁנוּיִין בַּמִּשְׁנָה דַּוְקָא נָקַט לְהוּ: קָדָשִׁים בִּפְנִים וּבַחוּץ. הַשֵּׁנִי סוֹפֵג מִשּׁוּם אוֹתוֹ וְאֶת בְּנוֹ. וּמִשּׁוּם שׁוֹחֵט חוּץ לֹא לָקֵי, דִּמְחֻסַּר זְמַן הוּא וְאֵינוֹ מִתְקַבֵּל בִּפְנִים:

Bartenura adverte, logo na primeira cláusula, que a ordem das palavras na mishná é sempre precisa: quando se diz “não consagrado e consagrado”, é exatamente o primeiro que é não consagrado e o segundo consagrado — regra que vale para todos os pares enumerados nesta mishná. Explica cada caso pela combinação dos mesmos princípios: as chibatadas do primeiro animal, quando aplicáveis, decorrem do abate fora do pátio (pois todo passível de caret recebe também chibatadas); as do segundo, quando o animal é consagrado, decorrem sempre de oto ve-et beno. No último caso — consagrados, primeiro dentro e depois fora — esclarece que o segundo animal recebe as chibatadas apenas por oto ve-et beno, e não também por abate fora do pátio, pois, estando sob impedimento de tempo incompleto, ele de todo modo não seria aceito dentro naquele mesmo dia, o que isenta seu abatedor da pena mais grave.

Perush — os Mefarshim · פֵּרוּשׁ הַמְּפָרְשִׁים

Rashi רש״י
Chulin 78a, sobre a Guemará desta mishná
חולין וקדשים בחוץ - דוקא נקט הראשון חולין והשני קדשים וכן כל השנויים במשנה דוקא נקט להו: והשני סופג - משום אותו ואת בנו: קדשים בחוץ - בתחלה ואחר כך חולין בחוץ פסול: והשני כשר - באכילה ואיידי דתנא פסול תנא כשר: ושניהם סופגין - ראשון משום שחוטי חוץ ושני משום אותו ואת בנו: חולין וקדשים בפנים שניהם פסולים - ראשון משום חולין שנשחטו בעזרה ושני משום מחוסר זמן: קדשים בחוץ ובפנים הראשון בכרת - משום שחוטי חוץ: קדשים בפנים ובחוץ - השני סופג משום אותו ואת בנו. ומשום שחוטי חוץ לא לקי דמחוסר זמן הוא ואינו מתקבל בפנים:

Rashi confirma, logo de início, que a ordem “não consagrado e consagrado” é precisa — o primeiro abatido é sempre o não consagrado, e assim em todos os pares ensinados na mishná. Nota que, quando o consagrado é abatido primeiro e fora do pátio, o não consagrado abatido em seguida (também fora) fica desqualificado; a mishná diz que ele é “apto para consumo” apenas por decorrência estilística, para poder usar depois a mesma palavra “apto” no caso seguinte. Explica que, no caso dos dois não consagrados abatidos dentro do pátio, o primeiro é desqualificado por ser animal comum abatido em área sagrada, e o segundo, além dessa mesma desqualificação, soma o impedimento de tempo incompleto. E, no último caso — consagrados, primeiro dentro e depois fora —, esclarece que o segundo animal recebe as chibatadas apenas por oto ve-et beno, e não pela transgressão de abater fora do pátio, pois, sendo mechusar zeman, ele de todo modo não seria aceito dentro naquele dia.